ภาษาไทยวันนี้ > อักษรไทยและการผันวรรณยุกต์

ในภาษาไทยมีตัวอักษรที่ใช้แทนเสียง ๓ ชนิด ได้แก่ สระ พยัญชนะ และวรรณยุกต์

รูปสระ

สระในภาษาไทยมี ๒๑ รูป

รูปสระ ชื่อ รูปสระ ชื่อ
๑.ะ วิสรรชนีย์ ๑๒.ใ ไม้ม้วน
๒.อั ไม้หันอากาศ ๑๓.ไ ไม้มลาย
๓.อ็ ไม้ไต่คู้ ๑๔.โ ไม้โอ
๔.า ลากข้าง ๑๕.อ ตัว ออ
๕.อิ พินทุ์อิ ๑๖.ย ตัว ยอ
๖.' ฝนทอง ๑๗.ว ตัว วอ
๗.อํ นิคหิตหรือหยาดน้ำค้าง ๑๘.ฤ ตัว รึ
๘." ฟันหนู ๑๙.ฤๅ ตัว รือ
๙.อุ ตีนเหยียด ๒๐.ฦ ตัว ลึ
๑๐.อู ตีนคู้ ๒๑.ฦๅ ตัวลือ
๑๑.เ ไม้หน้า    

การประสมรูปสระ

สระรูปเดียวได้แก่ ะ อั อ็ า อิ อุ อู เ ใ ไ โ ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ

สระ ๒ รูปได้แก่    
เสียงสระ
เกิดจาก
รูปสระ
อี

เกิดจาก

พินทุ์อิ + ฝนทอง
อึ

เกิดจาก

พินทุ์อิ + หยาดน้ำค้าง (นฤคหิต)
อื

เกิดจาก

พินทุ์อิ + ฟันหนู
เ-ะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + วิสรรชนีย์
เอ็-

เกิดจาก

ไม้หน้า + ไม้ไต่คู้
แอ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ไม้หน้า
โ-ะ

เกิดจาก

ไม้โอ + วิสรรชนีย์
เ-อ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ตัว อ
อัว

เกิดจาก

ไม้หันอากาศ + ตัว ว
-ำ

เกิดจาก

หยาดน้ำค้าง + ลากข้าง
เ-า

เกิดจาก

ไม้หน้า + ลากข้าง
สระ ๓ รูปได้ แก่    
แ-ะ

เกิดจาก

ไม้หน้า+ไม้หน้า + วิสรรชนีย์
อัวะ

เกิดจาก

ไม้หันอากาศ+ ตัว ว + วิสรรชนีย์
เ-อะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ตัว อ + วิสรรชนีย์
เ-าะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + ลากข้าง + วิสรรชนีย์
สระ ๔ รูปได้ แก่    
เอีย

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฝนทอง+ตัว ย
เอือ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฟันหนู+ตัว อ
สระ ๕ รูปได้ แก่    
เอียะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฝนทอง+ตัว ย+ วิสรรชนีย์
เอือะ

เกิดจาก

ไม้หน้า + พินทุ์อิ + ฟันหนู+ตัว อ + วิสรรชนีย์

สระมี ๓๒ เสียง

สระเดี่ยว
(สระที่เกิดจากการเคลื่อนไหว
ของลิ้นและริมฝีปาก
เพียงส่วนเดียว)
สระประสม
(สระที่เกิดจากการ เคลื่อนไหว
ของลิ้นทั้งส่วนหน้า - กลางและหลัง ทำให้รูปริมฝีกปาก
เปลี่ยนไป)
สระเกิน
(สระที่มีเสียงพยัญชนะ
ประสมอยู่)

๑. อะ ๑๙.. อัวะ ๒๕. อำ
๒. อา ๒๐. อัว ๒๖. ใอ
๓.อิ ๒๑. เอียะ ๒๗. ไอ
๔. อี ๒๒. เอีย ๒๘. เอา
๕. อึ ๒๓. เอือะ ๒๙. ฤ
๖. อือ(เมื่อใช้สระอือ ต้องมี อ ตามหลัง) ๒๔. เอือ ๓๐. ฤๅ
๗.อุ   ๓๑. ฦ
๘. อู   ๓๒. ฦา
๙. เอะ    
๑๐. เอ    
๑๑. แอะ    
๑๒. แอ    
๑๓. โอะ    
๑๔. โอ    
๑๕. เอาะ    
๑๖.ออ    
๑๗. เออะ    
๑๘. เออ    

สระในรูปแบบต่าง ๆ

รร ( ร หัน) อ, ว, และ ย สระลดรูป สระเปลี่ยนรูป
รร (ร หัน) ใช้แทน
สระอะ ได้ มักพบใน
คำที่มาจากภาษาอื่น
เช่นภาษาสันสกฤต
หรือภาษาเขมร
เช่น
บรรทม บรรทัด บรรเทา
บรรเทิง บรรจบ กรรไกร
สรรค์ สรร จำนรรจ์
ครรไล

อ, ว , และ ย
เป็นได้ทั้ง สระและ
พยัญชนะ เช่น
อ เป็นสระเช่น
ขอ, มือ, เสือ, เธอ ฯลฯ
ว เป็น สระ เช่น
กลัว, บัว มั่ว ฯลฯ
ย เป็นสระ เช่น
เสีย, เพียะ ฯลฯ
บ่ได้ (บ่อ ลดรูป อ)
ณ โอกาสนี้
(ณะ ลด วิสรรชนีย์ ะ)
นก คน จน ครบ ฯลฯ
(ลดรูปสระโ-ะ)
ก็ (ลดรูป สระเอาะ)
ขืน (ลดตัว อ มาจาก
ขือ+น)
เดิน (เดอ+น ลดตัว อ)
เพชร (เพะ+ช ลดวิสรรชนีย์)

สังข์ รัก กัน ลับ
(เกิดจาก สะ+ง, ระ+ง
กะ+น, ละ+บ
เปลี่ยนรูปวิสรรชนีย์ ะ
เป็นไม้ผัด หรือไม้หัน
อากาศ)
เป็ด เห็น แข็ง
(ป+เ-ะ+ด เป็ด เปลี่ยนวิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)
เห็น (เหะ+น เปลี่ยน
วิสรรชนีย์ เป็นไม้ไต่คู้)
แข็ง (แขะ+ง เปลี่ยน
วิสรรชนีย์เป็นไม้ไต่คู้)

การวางตำแหน่งสระ

หน้าพยัญชนะ
ต้น
หลัง
พยัญชนะต้น
หน้า + หลัง
พยัญชนะต้น
บน
พยัญชนะต้น
หน้า+บน+หลัง
พยัญชนะต้น
ล่าง
พยัญชนะต้น
ตัวอย่างเช่น
เปล แต่ โธ่
ตัวอย่างเช่น
ตา จ๋า
ตัวอย่างเช่น
เขา เตะ เบาะ
เลอะเทอะ
ดี
ถึง
หรือ (บน+หลัง)
กลัว (บน+หลัง)
เสีย
เกลือ
สู่
คุณ

  ........สระไทยใช้หลายท่า
พยัญชนะดูแยบยล
เกิดพยางค์คำและความ
สื่อสารงานทั้งหลาย
ทั้งหลังหน้าใต้และบน
วรรณยุกต์ใช้ได้ความหมาย
เรียบเรียงตามคิดแยบคาย
ลุล่วงดีมีคุณอนันต์

อ.ฐะปะนีย์ นาครทรรพและคณะ

(จัดทำโดย คุณครูภาทิพ ศรีสุทธิ์ ห้องเรียนสีชมพู)


 
 

ออกแบบและจัดทำโดย ครูธวัฒชัย ใบโสด
โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต ๑
๑๓๕ ต.พระสิงห์ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ๕๐๒๐๐